Wanneer die warmplek vries.

Dit is hoe lank dit gaan neem voor ‘n plek met die naam van China Mart my ooit weer sien. Wat ‘n verskriklike vermorsing van ‘n pragtige Sondagmôre. En vir die wat moet weet, nee, ons gaan nie kerk toe nie, maar dit is ‘n ander storie vir ‘n ander dag.Terug na China Mart. Dit is ‘n plek wat goedkoop Chinese goedere – hoofsaaklik speelgoed en klere – in grootmaat verkoop. Ons is soontoe op aanbeveling van ‘n vriendin, juis met die gedagte om ‘n lekker hoop hout speelgoedjies vir billike pryse te loop aanskaf wat ons aan die familie se kinders sowel as die kinderhuise kan skenk. Wat ‘n teleurstelling!

Op die voorgeskrewe tyd van vertrek sit ons almal getok reg in die kar, dis nou almal behalwe aanstaande skoonsussie. Ek neem jou saam met die grootste graagte, maar sorg dat jy betyds is. As ek die moeite kan doen, kan jy ook. Ek maak ‘n terloopse aanmerking oor laatwees in die kar, skoonma swyg en liefie stem saam.

My moermeter luier nog rustig .

Nadat skoonsussie ons vereer met haar teenwoordigheid, en ons die kar vol brandstof gaan maak het (wat liefie eintlik al in die week moes doen) pak ons die plus minus 100 kilometer aan, rigting suid. Johannesburg toe. Sodom en Gomorra toe. Die snelweg is besig, maar ons vorder goed. Tot so 300 m voor ons afrit. ‘n Metro polisie padblokade, op die verdomde snelweg. Dit vat amper 20 minute om daardeur te kom.

My moermeter is teen die tyd lekker warm geluier, ons stoot die toere aan.

Kry die plek redelik maklik, alhoewel geleë in ‘n area waar ek nie eers my rottweiler alleen sal laat loop nie. Die winkeltjies is klein en beknop, bitter min items is gemerk – jy moet elke keer iemand roep as jy ‘n prys wil weet. Die gangetjies tussen die winkels is net so donker en beknop, die sjinese staan voor hulle winkels in die gange en rook goedkoop stinkende sigarette. Jy word aangegluur asof hulle jou ‘n guns doen om jou hier te laat inkopies doen. Na die derde winkeltjie hou ek op om in te gaan, ek wag in die gang. Die kwaliteit is om die minste te sê, kak. Die pryse nie veel goedkoper as ‘n gewone vlooimark nie. Slegs as jy grootmaat koop kan jy lekker afslag beding.

My moermeter is op “cruise control”

Ek besluit dat ek vir niemand so kwaad is om hierdie rubbish aan hulle kinders (en indirek aan hulle) af te smeer nie. Ons gaan huis toe. Liefie is saam (ek weet steeds nie of sy met my saamstem en of dit die trek op my gesig is wat haar oortuig het nie). Skoonma en skoonsussie snuffel nog rustig. Ons verlaat hulle met die belofte om by die kar te ontmoet, en gaan op soek na ‘n blikkie koeldrank. Geeneen van die kosplekkies het soveel soos ‘n engelse spyskaart of pryslys nie. Ons kry gelukkig ‘n paar blikkies koeldrank en gaan wag in die kar.

Moermeter loop nou diep in die rooi.

Na wat soos eeue voel, daag skoonmamma en skoonsussie op en ons val in die pad. Ek neem ‘n verkeerde draai en eindig in een of ander baie ongure plek op. Krista kry raas oor haar swak navigasie.

Die moermeter gaan in reactor meltdown.

Al die pad terug huis toe swets ek skel ek op alles en almal wat in my gesigsveld kom. Ek sien alles behalwe die 2 bose geeste wat van bo van ‘n brug af sit en aksiefoto’s neem waar ek teen 100 deur ‘n 80 sone zoem. Wie die donner maak in elk geval die spoedgrens op ‘n vierbaan snelweg 80? My passasiers beduie angsbevange vir verbygaande verkeer om hulle te verlos van die malman.

Nooit ooit weer nie.

Jaco